Ze wspomnień przekazanych przez  świadków dowiadujemy się, że w dniu tragedii była straszna śnieżyca nic nie było widać. Bombowiec prawdopodobnie miał awarię, gdyż leciał bardzo nisko z przeraźliwym rykiem silników od strony wsi Bawernicy, tak jakby pilot szukał miejsca do lądowania.

 Latał nad zabudowaniami Antoniego Daleckiego i w pewnym momencie zahaczył prawym skrzydłem o dach domu i złamał jedną krokiew dachu. Wtedy odbił się w lewo w kierunku lasu, zahaczając kołami w drzewa i tak leciał ok. 200 metrów.

Pilot nie mógł podnieść wyżej samolotu i uderzył prawym skrzydłem w drzewo, które się urwało i zawiesiło na świerku. Leciał tak jeszcze kilkanaście metrów uderzając w następne drzewo przełamując się na pół. Jeden z pasażerów, a byli to żołnierze niemieccy, wypadając zawisł na złamanej gałęzi drzewa, która wbiła mu się w skroń głowy, następny wpadł do bagna przy jeziorze w lesie - przeżył. Był to strzelec, który siedział z tyłu w ogonie

Pilot i jeszcze jeden żołnierz, którzy przebywali w części przedniej samolotu uderzyli w lód jeziora, który miał grubość około 0,5 metra. Lód się załamał i dwóch żołnierzy utopiło się wraz z wrakiem i jednym silnikiem. Drugi silnik urywając się leżał na brzegu jeziora.

Ten żołnierz, który przeżył ruszył drogą główną w kierunku Gowidlinka w poszukiwaniu pomocy. Wstąpił do mieszkającego po drugiej stronie lasu pana Franciszka Tandek. Ten natychmiast zawiózł go konno saniami do Gowidlina na Posterunek Policji Gestapo. Otoczyli oni teren jeziora i nie dopuszczali ciekawskich mieszkańców Borowego Lasu i Kamionki.

Tego samego dnia przyjechali również niemieccy nurkowie, którzy zaczęli wyławiać rozbite szczątki samolotu.

W pośpiechu pozbierali co się dało. Wcześniej zorganizowali pomoc, angażując okolicznych kowali i rolników z silnymi końmi i mocnymi saniami. Roztrzaskany kadłub z jednym skrzydłem i silnikiem ściągnięto na brzeg przy pomocy lin i koni.

Poszukiwali również dwóch utopionych żołnierzy, prawdopodobnie jednemu podczas wypadku odcięło głowę, której nurkowie nie znaleźli. Nie udało się również wydobyć silnika samolotu, ponieważ ważył ponad 900 kilogramów. Próbowali go zakręcić na części, ale i tak się nie udało.  Pozostałe resztki samolotu Niemcy wyłowili i zabrali. To czego nie zabrali Niemcy, pozbierali miejscowi kowale.

Zaległy w mule jeziora silnik przeleżał ponad 60 lat.

W czerwcu 2006 roku polscy nurkowie z Sekcji Historyczno-Eksploracyjnej Towarzystwa Przyjaciół Sopotu wraz z Gdańskim Bractwem Historii Wojskowości, przy zgodzie konserwatora Zabytków i innych odpowiednich służb, podjęli się wydobycia wraku bombowca Heinkel - 111 i wyłowili zatopiony silnik dwunastocylindrowy.

Pięcioosobowa ekipa nurków przebywała przez dwa tygodnie nad jeziorem, śpiąc w namiotach i łowiąc różne drobne części samolotu. 

Wydobyte części wraz z silnikiem obecnie znajdują się w Muzeum w Gniewie, które są udostępnione dla zwiedzających.

Pamięć o tamtej katastrofie była przez lata żywa wśród mieszkańców okolicznych wiosek.

Poniżej zdjęcia z akcji wydobywania silnika z jeziora w Kamionce wykonane właśnie w czerwcu 2006 roku.