Najpierw był to Gloddow (1628) i ta nazwa pochodziła od nazwy osobowej Głód lub rzeczownika pospolitego głód; obecnie nazwa topograficzna z formantem -in od nazwy miejscowości Koza (dziś Kozy k. Mikorowa). Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1305 roku.
Pod koniec XIX stulecia w Kozinie zwanym wówczas Kozińskim Młynem. osiedlili się katoliccy Kaszubi przybyli z okolicy Kartuz. Po wytyczeniu nowych granic najbliższy dla mieszkańców Kozina kościół katolicki znajdował się w Lęborku.
Szczególnie nieprzychylną postawę względem Kaszubów przejawiał ówczesny zarządca Kóz i Kozina - radca handlowy Schlieker. Dopiero w roku 1931 udało się katolikom wybudować wspólny dla Kozina i Kóz kościół filialny. Ze względu na postawę właściciela stanął on na śródleśnym wzgórzu - ponad 3 km od wsi.

Cmentarz.

Dawny cmentarz ewangelicki położony jest przy drodze głównej do Czarnej Dąbrówki, w oddaleniu około 400 metrów na południe od zabudowań Kozina. Usytuowany jest na terenie wznoszącym się od strony drogi.
Ewangelicka nekropolia powstała w XIX wieku, a jej ogólna powierzchnia wynosi około 0,45 ha. Mniej więcej do roku 1945 cmentarz funkcjonował jako ewangelicki, a po wojnie został przemianowany na katolicki.
Obecnie teren cmentarza został powiększony. Widoczny fragment kamiennego ogrodzenia od strony drogi jest jedną z nielicznych pozostałości po dawnej nekropolii.
Dziś na jego terenie odnajdziemy ledwie około siedmiu nagrobków niemieckich, które się tam zostały. Jedne są w nie najgorszym stanie, inne zaniedbane i trudno odczytać inskrypcje na kamiennych krzyżach bądź postumentach. W części ''dziecięcej'' widać wiele kamiennych płyt porozrzucanych w nieładzie oraz kilka ewidentnie starych krzyży. Brak jednak na nich jakichkolwiek widocznych inskrypcji, stąd trudno określić z jakiego okresu pochodzą.

Niedaleko najstarszych nagrobków znajduje się też ołtarz polowy, którego podstawę stanowi kamień z wyżłobionym herbem rodu von Zitzewitz i widoczną datą 1802.
Orientacja nagrobków na cmentarzu: wschód-zachód.
Ogólnie najstarsze nagrobki są w złym stanie. Tylko kilka z nich posiada dobrze widoczne płyty inskrypcyjne. Reszty nie da się odczytać.
Przy wejściu na cmentarz widać nie tylko pozostałości kamiennego ogrodzenia, ale ma się wrażenie, że znajdują się tam również zniszczone fragmenty nagrobków.