Produkowały m.in. butelki, słoiki, szkło taflowe. Dzisiaj, niestety, nie ma już po nich śladu. Przemysł szklarski rozwijał się tam, gdzie był łatwy dostęp do surowców potrzebnych w produkcji szkła: głównie piasek kwarcowy, czysta woda oraz drewno opałowe do opalania pieców hutniczych.

Na Pomorzu i Kaszubach jest wiele miejscowości, które mają w swoich nazwach człon Huta np. Klukowa Huta, Sierakowska Huta, Szklana Huta.

W regionie bytowskim huty szkła (na ówczesną skalę przemysłową) powstały na przełomie XVIII/XIX wieku oraz w XIX wieku. W literaturze można znaleźć informacje o kilku z nich. To Rokiciny, Karwno, Słupia (Gołębia Góra), Kozin, Borowy Młyn (Wieczywno). Huta w Karwnie powstała w 1845 roku. Jej obiekty zlokalizowane zostały wzdłuż rzeki Łupawy. Należała do majątku Karwno i wraz z nim przechodziła w ręce różnych właścicieli. Hutę założył Karl Schunemann. Później prowadziła ją m.in. spółka Denke-Piwonke. W hucie działały dwa piece. W początkowym okresie wytwarzano tu wyłącznie butelki do piwa. Następnie doszła produkcja szkła okiennego, kufli, a nawet soczewek do okularów. Obok huty powstała szlifiernia szkła. W hucie pracowało około 10 dmuchaczy. Pochodzili z Czech. Na początku wyroby wysyłane były do Gdańska i Królewca zaprzęgami konnymi. Później drogami dowożono je tylko do stacji w Potęgowie, a stamtąd wysyłano je już koleją (linia Gdańsk – Szczecin wybudowana w 1871 roku). Huta w Karwnie zakończyła swoją działalność w 1887 roku. Upadła z powodu rosnących kosztów i gorszej koniunktury. Z hutą w Karwnie wiąże się ściśle huta w Kozinie, która przejęła od niej produkcję butelek. Znajdowała się około 200 metrów od wsi nad rzeką Bukowiną. 

Kolejną znaną hutą były Rokiciny. Huta zaczęła działać około 1830 roku. Jej właścicielem był Rittke. Zakład znajdował się niedaleko szkoły. Do 1905 roku na dziedzińcu szkolnym stała tzw. szklana stopa, w której przechowywane były gotowe wyroby. W hucie pracowało około 10 dmuchaczy szkła. Produkcja była typowa – butelki, słoiki, doniczki. Zakład działał tylko do 1868 roku. 

W 1866 roku założono hutę w obrębie dzisiejszej Gołębiej Góry (gm. Bytów), niedaleko rzeki Słupia. Jej pierwszym właścicielem był von Elert z Nożyna. Później była dzierżawiona różnym spółkom. Huta zatrudniała niespełna 10 osób. Dmuchacze pochodzili oczywiście z Czech. Główna produkcja tej huty to szkło taflowe do okien. Zakład działał do 1892 roku.

Na dzisiejszych terenach naszej gminy istniało 5 hut skąd wywodzą się ich dawne nazwy miejscowości: Rudka (Neuhutte) Rokiciny, Przylaski (Glashutte), Karwno i Kozin.

Na fotografii pozostały budynek z zabudowy Huty w Rudkach.

Praca w hucie